เปลี่ยนรายการทีวี ชีวิตเปลี่ยน: We Change

พ่อตัดสินใจติดจาน ASTV ให้พวกเรา หลังจากผ่านเหตุการณ์ชุมนุม 192 วัน เปลี่ยนการเมืองไทย เพื่อให้เราได้บริโภคข่าวสารอีกด้าน ที่มีสาระยิ่งกว่าละคร รายการและข่าวน้ำเน่าในฟรีทีวี

ได้ผลแฮะ เพราะเมื่อกี้(ผ่านการดูรายการทางเลือก) มาเกือบ 48 ชั่วโมง เราลองๆ กดรีโมทไปดูละครช่อง3 กับช่อง 7 แทบกดเปลี่ยนช่องไม่ทันเพราะด่ากันวินาทีละ 10 คำ

ส่วนรายการอื่นก็เป็นข่าวน้ำเน่า และรายการ "ดาราทิ้งกัน" รายวัน

เป็นการจัดความสัมพันธ์ใหม่ระหว่างการบริโภคสื่อกับการใช้ชีวิตประจำวัน เพราะขณะที่เราดูรายการทางเลือกเหล่านี้(ที่ปรุงแต่งน้อยลง) สัมพันธ์กับจังหวะหายใจที่เบาและช้าลง กินอาหารน้อยลง มีสติที่ผลิบานมากขึ้นเพราะโลกดูช้าและแจ่มชัดมากขึ้นจริงๆ

ต้องตามดูชีวิตต่อไป ว่าจะเป็นอย่างไร

แม่เริ่มมีคำถามน่ารักๆ ว่า "ทำไมพวกนี้(หมายถึงนักการเมืองหน้าเก่า) มาออกที่รายการของเรา(หมายถึงช่องที่เราเพิ่งดูได้เมื่อติดจานแล้ว)" เป็นคำถามที่น่าสนใจนะ เพราะว่าต่อไปนอกจากเราจะเลือกรายการที่จะดูได้แล้ว เราน่าจะได้เลือกนักการเมืองมารับใช้ประเทศชาติได้ด้วย

โดยไม่ต้องถูกบังคับให้ใช้นักการเมือง ในระบอบประชาธิปไตยเสียงข้างมากอย่างทุกวันนี้

โจน จันใด : ชีวิตง่ายนิดเดียว

เรื่องของ "โจน จันใด" มากระแทกใจแต่เช้าเลยวันนี้

key word ของโจนที่เล่าเรื่องชีวิตที่เลือกแล้วของเขาแต่ละครั้ง คือ "ความกลัว" ที่เกิดจากความไม่มั่นคงในชีวิตของมนุษย์

ความไม่มั่นคงนั้น เกิดจากการขาดปัจจัย 4 (ปัจจัย 4 เองนะ) ซึ่งถ้ามองดีดีแล้วมนุษย์ทุกวันนี้ขาดทุกอย่างและจำเป็นที่จะต้องทำอะไรที่ซับซ้อนเพื่อจะได้เงินมา "ซื้อ" ปัจจัย 4" คือ ซื้ออาหาร ซื้อยารักษาโรค ซื้อเครื่องนุ่งห่ม ซื้อบ้าน ซึ่งทุกอย่างนี่มนุษย์ผลิตเองได้ทั้งหมดเลยนะ พึ่งพาตัวเองได้ และพึ่งพากันและกันได้

บ้าน ซึ่งดูเหมือนราคาแพงที่สุด และหาได้ยากที่สุด เพราะมนุษย์ทุกวันนี้ต้องเก็บเงินชั่วชีวิตหรือใช้หนี้ชั่วชีวิต เพื่อที่จะมีบ้านเล็กๆ สักหลังหนึ่ง ในขณะที่โจน จันใดเอง ใช้เงินเพียง 2 หมื่นบาท และเวลาแค่ 3 เดือนที่จะสร้างบ้าน ... แล้วคิดดูสิว่าโจน เขามีเวลาสำหรับทำสิ่งที่สร้างสรรค์ได้อีกตั้งเท่าไร

โจนบอกว่า จริงๆ แล้วคนเราทำงานแค่วันละ 2 ชั่วโมงก็เหลือกินแล้ว แล้วไปทำอะไรกันตั้ง 8 ชั่วโมง มันไร้สาระไหมล่ะ

ความกลัวที่ยิ่งใหญ่ ที่สุดคือ"กลัวที่จะสูญเสียสถานภาพเดิม"

ทุกวันนี้ระบบการศึกษาสอนให้เราคิอ มากกว่า "ทำ" ยิ่งคิดมากยิ่งกล้วมาก

ลงมือ "ทำ" แล้วจะไม่กลัว

ทำให้ง่ายลง แล้วชีวิตจะกล้าขึ้น