@ปาฏิโมกข์@

เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์พฤ.๕/๒/๕๒



@ ไม่ทำชั่วทุกกรณี
ทำความดี อยู่เป็นนิตย์
ทำจิตให้บริสุทธิ์
พุทโธวาทะมาฆะฯ

@ คือโอวาทปาฏิโมกข์
คือโศลกแห่งสัจจะ
ให้รู้ที่ควรละ
แลให้รู้ที่ควรทำ

@ ความชั่วกับความดี
ดั่งสีขาวกับสีดำ
ช่วงสีที่เหลื่อมล้ำ
คือสีเทาทะมึนทอ

@ กลับผิดให้เป็นถูก
แลกลับถูกเป็นผิดต่อ
ยกย่องและเยิรยอ
แต่อำนาจและเงินตรา

@ ผิดชอบและชั่วดี
จึงต้องชี้ด้วยธรรมา
ประโยชน์ใหญ่แห่งมวลมหา
ประชาชนมาชี้ชัด

@ จึงจิตต้องบริสุทธิ์
พ้นสมมุติ พ้นจำกัด
ปรฏิโมกข์ตัวชี้วัด
ชะตากรรมประเทศไทย!

ฝึกหยุด แต่ไม่หยุดฝึก

"ไม่มีใครอยากทำงานนี้เท่าฉันอีกแล้ว"

motto เมื่อวันวาน ชักเริ่มรวนเรเสียแล้ว
เพราะปัญหา ท้าทายตัวเองถาโถมเข้ามาให้แก้ไขวันละหลายเรื่อง โดยเฉพาะเรื่องการจัดการ (ที่น่าเบื่อนักหนา)

แล้วถ้อยคำสิริมงคลของพ่อท่านโพธิรักษ์ก็ลอยเข้ามาในหัวใจ "ฝึกหยุด"

จริงสิ ระฆังแห่งสติหายไปไหน

ทั้งๆ ที่เสียงเง๊งๆๆๆๆ ดังอยู่ข้างๆ หูเสมอ ในเวลาหัวใจเตลิดมุ่งไปข้างหน้า และเวลาเที่ยวใช้ปากจัด จัดการใครต่อใคร

ได้งาน แต่ขาดทุนสติ ... จะมีประโยชน์อะไร

ได้งาน แต่สะสมกรรมดีดีให้จิตวิญญาณของตัวเองไม่ได้...จะมีประโยชน์อะไร อะไร

ฝึกหยุด... แล้วรู้ลมหายใจอีกสักที...นะ นะ นะ นะ