คุยธรรมะกับพ่อและแม่...มาถึงตอนที่พ่อบอกว่า
"ยิ่งฟัง ยิ่งท้อเนาะ... เพราะยิ่งรู้ว่าปฏิบัติไปแค่ไหน ตัวเองก็ยังห่าง(....)"
เราเลยแว่บขึ้นมาว่า ...เออเนาะ...ถ้ามองไปในอนาคต เราก็ต้องทุกข์มากๆ เพราะไม่เห็นอนาคตที่หวังเลย...
แต่ถ้าเราคิดว่า...วินาทีนี้ ผัสสะนี้...
...เราผ่านมันไปได้ ด้วยอาการ "ไม่ดูดไม่ผลัก" ....
กรรมนี้น่าจะติดตัวเราไปเป็นของเรา...แบบไม่กลับซ้ำให้เกิดสงสัยในอาการนั้นๆ อีก...
ดังที่พระท่านว่า...นิพพานเป็นอย่างๆ ... นั่นเอง
คิดอย่างนี้แล้วก็แลกเปลี่ยนกับพ่อและแม่....ก่อนแยกย้ายกันไปนอน....
............สาธุ...../\
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น